شلخته نویسی

همراه دیرین انسان، حسرت ، واژه ای است آشنا برای اکثر کسانی که راهی را رفته اما پشیمان شده اند یا آرزویی دارند اما ازآن دورند .

عمده حسرت های من به پندار، گفتار و کردارم باز می گردد.ان چه می بایست می شد ولی نشد و آنچه می بایست نمی شد ولی شد.

هم چنان اما این حسرت ها همراه همیشگی من اند.

95.06.01

***

با مرور اطلاعات دوستان ، آشنایان، خانواده و حتی عزیزانم در شبکه های اجتماعی معمول و مرسوم می فهمم که چه قدر از آن ها دور هستم ...

...گاهی اوقات حتی به اندازه ی فرسنگ ها

تلاش میکنم همه ی کسانم را آن طور که هستند دوست داشته باشم نه آن طور که خودم می خواهم.

95.06.17