احساس خوشبختی

خوشبختی حلقه ی گمشده ی انسان ها از آغاز تاکنون بوده است. مثل همه ی پارامترهای دیگر زندگی ، خوشبختی نیز نسبی می باشد و آرزو، هدف ، برنامه و راهنمای هر فرد برای رسیدن به آن باعث شده تا خوشبختی از نظر افراد مختلف معنای متفاوتی داشته باشد.

صرف نظراز معنای لغوی این واژه که به شدت به بخت و اقبال وابسته است اگر خوشبختی را به عنوان سعادت یا رستگاری انسان در نظر بگیرم، می توان ادعا کرد مهمترین عامل در نگرش به آن ، دین افراد می باشد.

از نگاهی دیگر میزان خوشبختی هر فرد را با درصد تحقق رسیدن به آن چه می خواهد، می توان سنجید.برای یک فرد مسلمان رسیدن به فوز عظیم یعنی شهادت درراه خدا نقطه ی اوج هرم خوشبختی است در حالی که برای یک فرد مادی گرا که اعتقادی به دین ندارد رسیدن به نقطه ی اوج برتری ، کمال خوشبختی است.

با نگاهی متفاوت نیز می توان ادعا کرد هرم خوشبختی انسان کاملا منطبق برهرم نیازهای او می باشد و درصد رفع نیازهای هر فرد چه مادی و چه معنوی نمایانگر میزان خوشبختی او می باشد.

شاید بتوان با اندکی احتیاط بیان کرد که ملموس ترین پارامتر رسیدن به خوشبختی ابزارهای در دسترس هر فرد است که قطعا مهمترین آن پول می باشد که مستقیما با رفع نیازهای اصلی بشر ارتباط دارد.

منظور از پول ، مقدار مورد نیاز آن در اختیار هر فرد که ارتباط عجیبی با رزق و برکت دارد است، همان که به عنوان مهمترین ابزار خوشبختی لازم است اما کافی نیست. به عنوان مثال فردی پول دارد اما تن سالمی ندارد پس احساس خوشبختی نمی کند.

قطعا مقدار مورد نیاز پول یا همان رزقی که خدا به ما می دهد به فراخور زمان متفاوت است ، گاهی وسعت می گیرد گاهی هم اصطلاحا تنگ می شود.

یک نکته بسیار مهم اینکه خوشبختی نقطه ای نیست که به عنوان یک هدف ان را انتخاب و برای آن برنامه ریزی کنیم بلکه خوشبختی یک نوع احساس است که بستگی به عوامل دخیل در آن منحصر به فرد می باشد.مثلا ممکن است یک خانواده ای در یک ماشین گران قیمت مدل بالا احساس خوشبختی کمتری نسبت به یک خانواده که ماشینی مدل پایین و ارزان دارند داشته باشند.

همانطور که در شکل بالا مشخص است هم پوشانی عوامل اصلی خوشبختی با یک دیگر تعیین کننده شدت احساس خوشبختی می باشد

- ابزاراصلی پیش برنده ی عوامل اصلی به سمت احساس خوشبختی ، میزان رزق و توانایی مالی می باشد.

- هر کدام از عوامل چهارگانه ضعیف باشد یا به خوبی عمل نکند احساس خوشبختی حاصل نمی شود.

- میزان عوامل ، تعیین کننده خوشبختی نیست بلکه درصد استفاده از عوامل ، تعیین کننده ی خوشبختی است( مثلا با یک برنامه ی ساده ی دینی و یک رزق حلال نیکو و خواستن از خدا و تلاش در حد وسع می توان خوشبختی را کاملا احساس کرد)

- مهمترین عامل در احساس خوشبختی ، دین است.

- جهت گیری عوامل به سمت احساس خوشبختی مهمتر از میزان آن هاست.

- و ...

نتیجه اینکه پول تعیین کننده ی خوشبختی انسان نیست بلکه یک عامل مهم و لازم برای رسیدن به احساس خوشبختی است.